René & Inge van Poeijer

Wat is het leuk om iemand zo voor de gek te houden die denkt dat ze meehelpt aan het vrijgezellenfeestje van haar vriend. “Inge, het vrijgezellenfeestje van Rene wordt zaterdag 3 juli gevierd, alleen we weten niet hoe we hem moeten lokken. Wij dachten eraan om hem naar jou ouders te laten komen omdat de computer kapot is (zogenaamd). Zodat hij er even naar kan kijken. En ondertussen komen dan alle jongens die meegaan stiekem binnen om hem te verassen.

Wat vindt je ervan” “Oh spannend” zegt Inge “ik doe wel mee, dan zeg ik dat de computer kapot is en dat hij moet kijken. Alleen één probleem wij sporten dan altijd. Ondertussen was met Rene al afgesproken dat hij zogenaamd de computer moet maken en dat hij Inge maar mee moeten nemen voor de gezelligheid voor haar moeder, omdat haar vrijgezellenfeestje die dag wordt gehouden. “o” zegt rene ik doe wel mee.

 

Mooi dachten wij, geregeld. Nu zoeken ze het zelf maar uit hoe ze elkaar voorliegen om elkaar mee te krijgen. Een goede basis voor een goed huwelijk dachten wij.

Inge belt vrijdag haar zus die al zo'n vermoeden had dat het over het vrijgezellengebeuren zou gaan dus voordat Inge aan haar verhaal kan beginnen start zij al een hele klaagzang over hoe druk het is met haar nieuwe huis en dat ze het hele weekend moest schilderen (collega Corine die alles hoorde en ook van het hele gebeuren op de hoogte was lag helemaal dubbel onder de tafel tijdens dit gesprek). Zij vervolgens informeren hoe het nu met Inge ging. En oh, Inge had zoiets leuks te vertellen! Oh ja? Wat dan? Nou er zou een vrijgezellenfeestje voor René gegeven worden op zaterdag... Oh ja? Wist zus natuurlijk niets van... en Inge zat in het complot en was zo goed aan het liegen zodat René echt niets doorhad! Doortrapt hè, zei ze nog. Ja, heel doortrapt zei haar zus... Het is wel duidelijk dat ook Inge niet doorhad dat er voor haar wat georganiseerd zou worden die dag.

Om kwart voor elf verzamelen alle meiden zich bij Inge haar ouders, het is dan al gezellig en dan is het feestbeest nog niet gearriveerd. Tineke blijft in de keuken staan tot ze Inge en Rene aan ziet komen. “Daar komen ze, allemaal stil nu” Tring, (gegiechel vanuit de kamer) Inge komt al druk babbelend binnen, een goed humeur heeft ze gelukkig. Even zoenen in de gang en dan gaat de deur open, Inge loopt binnen en kijkt verdwaasd de kamer rond. Dan begint ze te gillen, lachen en wordt rood. Dit duurt zeker wel vijf minuten. Dan gaat ze alle meiden maar eens af en er wordt weer druk gezoend.

Surprise, gefopt en wat ben jij een liegbeest, Inge, de computer is helemaal niet kapot.

Dan wordt er koffie en thee geschonken een lekker aardbeien gebakje erbij en er wordt volop gekletst. Maar wat gaan we doen!!!! Iris vraagt aan Inge: “Inge, heb jij je overal geschoren? Ja hoezo? We gaan vandaag lekker chillen in Thermen Roosendaal. Weer een hoop gegil. (ze vindt het volgens mij wel leuk). Om twaalf uur wordt er nog een groepsfoto gemaakt en dan gaan de dames op pad. Daniële en Miranda konden helaas de rest van de dag niet mee maar waren wel even langs gekomen om een gebakje te eten (Miranda had ook haar pasgeboren zoontje meegenomen!).

Bij de Thermen aangekomen wordt er van alle dames verwacht dat we volledig in ons Eva kostuum rond lopen. Voor sommige dames is het de eerste keer dus best wel eng. Voor Inge niet hoor, die schaamt zich volgens mij nergens voor. Voordat we naar binnen gaan, wordt er nadrukkelijk gemeld dat dit een rust oord is. Hoezo, maken wij lawaai dan? We beginnen met een lekkere warme douche, er staat ook een bak met scrub spul en daar gaan we elkaar eens mee insmeren. Niet te hard, dat is niet lekker. Dus zo staan alle meiden in een rijtje achter elkaar, elkaars rug te scrubben. Het is echt jammer dat er geen foto toestel mee naar binnen mocht. Een lekker warm voetenbadje volgt en daarna hop de sauna in. Pfffffffff Pffffffffffff wat warm. Lekker zwemmen in de regen was ook een van onze bezigheden. Nog een sauna, een héél koud badje om af te spoelen. Echt zo koud dat je hart effe stil blijft staan. Rond een uur of half vier begon onze maag een beetje te rommelen, tijd voor een kleine hap. We schoten allemaal in onze badjas, en zochten een plaatsje op de heerlijk zachte lederen banken. We werden echt al een beetje rozig. Na het lekkere hapje, een broodje of een kop soep, kreeg Inge als extra een lekkere gezichtbehandeling. De andere meiden doken het rustgevende zwembad weer in om nog even lekker te poedelen. Na een uurtje kwam Inge met een glanzend geëpileerd gezicht weer terug. Het was heerlijk. We zijn toen nog in de Finse sauna, de sauna met infrarood stralen (het schijnt dat je daar calorieën mee verliest, niks gemerkt) en nog een sauna met vier verschillende kleuren lampen. Rood, geel, groen en blauw. We hadden het niet meer in die laatste sauna, echt warm, maar we moesten persé alle kleuren meemaken. Uiteindelijk heeft niet iedereen dat gehaald. Het groene licht wilde maar niet schijnen. Nog een keer in het zwembad en daarna zijn we de luie stoelen op gaan zoeken.

Die lagen wel erg lekker, echt om in slaap te vallen. We lagen zachtjes te kletsen (echt waar) toen er de eerste waarschuwing kwam van een andere gast, “dit is een rust plek hoor” “oh, sorry”. Maar toen de ober boven kwam en luidkeels vroeg: “hebben jullie al een keus kunnen maken voor het avondeten” en wij met z’n alle ssssssssssssssssst zeiden waarop hij vervolgens vroeg: “Hoezo, is er iemand dood” hadden wij zoiets: “oh, wat een aanstellers”.

Voor het eten hebben we nog een lekkere fruitcoctail gedronken, heerlijk.

Het avondeten was ook erg goed verzorgd. Het was meer dan genoeg, maar dat heb je ook wel nodig na zo’n dag poedelen en weken, wordt je erg hongerig van. Na het eten zijn Inge en Laura de sauna nog even in gegaan, de rest is met een boekje op de luie stoelen geploft.

Nadat Inge en Laura terugkwamen zijn we ons gaan aankleden. Het was toch wel lekker om je kleren weer aan te mogen. Maar zo’n zorgeloze dag kon natuurlijk niet goed aflopen.

Toen we met z'n allen om een uur of negen wilden vertrekken deed de auto van de zus van Inge een beetje raar en na een paar meter kwam er zelfs rook onder de auto vandaan! Snel een noodstop op de carpoolplaats gemaakt en de auto geëvacueerd (zwangere vrouwen eerst!).

Ondertussen waren de andere al doorgereden. Inge belde mij of ik terug wilde komen want Iris had pech, kwam ook wel goed uit want ik was weer eens verkeerd gereden. Wij terug. Na een kort technisch onderzoek van de auto door Petra met telefonische bijstand van Vincent werd besloten dat we te maken hadden met een complex probleem en werd de ANWB ingeschakeld. Weer met een hoop gelieg want Iris bleek niet verzekerd te zijn voor pech in het binnenland, dus wij bellen met het pasje van Petra.

Gelukkig kwam er al iemand na een kwartier en de ANWB-man werd door de dames met luid gejoel onthaald

Ook de ANWB-man liet nog flink wat rook uit de auto komen en Petra bleef als enige rustig in de dampen staan. Toen we vroegen waarom ze bleef staan antwoorde ze: ik rook toch (!) en inhaleerde nog een een beetje extra rook.

Het bleek echt vette pech te zijn, koppakking kapot. De auto mocht niet meer terug naar huis rijden, dan zou de schade alleen maar erger worden. Maar waar moet de auto naartoe, vroeg de ANWB meneer. En toen zei Petra met haar grote mond: “breng maar naar Haarlem, want daar moet de auto naar toe” “ Naar Haarlem? Vroeg de ANWB meneer “maar het pasje van de ANWB komt uit Middelburg” Eh, oh ja, hij moet naar Middelburg” (sorry Iris). Gelukkig konden we weer verder maar de auto van Iris bleef achter in Roosendaal.

Uiteindelijk is het allemaal goed gekomen. We hebben ons nog verzameld bij Vincent en Petra thuis waar de mannen met grote verhalen al op ons zaten te wachten.

Het was een geslaagde dag.

Petra & Iris

DE Foto's !!